Փոքր, աննկատ դրվագներից էր կազմված Ֆրունզիկ Մկրտչյանի իրական կենսագրությունը

Մի անգամ՝ նկարահանման ընդմիջման ժամանակ, Ֆրունզիկը նկատեց, որ լուսավորիչներից մեկը նստած է անկյունում՝ գլուխը ձեռքին, աչքերը կարմրած։ Ոչ ոք չէր հարցնում՝ ինչ է եղել։ Նա մոտեցավ, նստեց կողքին, լուռ ծխախոտ հանեց, բայց չվառեց։

- Չվառե՞նք, - ասաց լուսավորիչը։

- Չէ, - ժպտաց Ֆրունզիկը, - թող ծուխը չխանգարի խոսելուն։

Երկար լռեցին։ Հետո տղան շշնջաց, որ երեխան հիվանդ է, գումար չկա, տունը ծանր է դարձել։ Ֆրունզիկը ոչինչ չասաց, պարզապես վեր կացավ, գնաց իր վերարկուի մոտ, վերադարձավ ու գրպանից հանեց մի ծրար։

- Սա ֆիլմի համար չեն տալիս, - ասաց հանգիստ, - սա մարդ լինելու համար է։

Տղան փորձեց մերժել, բայց Ֆրունզիկը ձեռքը դրեց նրա ուսին ու ավելացրեց.

- Երբ երեխադ լավ լինի, մեկ ուրիշին օգնիր։ Այդպես է ամեն ինչ վերադառնում։

Երբ նկարահանումը վերսկսվեց, նա նորից դարձավ էկրանի այն մարդը, որին բոլորը ճանաչում էին։ Բայց լուսավորիչը գիտեր՝ այդ օրը ինքը հանդիպել էր ոչ թե մեծ դերասանի, այլ մեծ մարդու։

Եվ հենց այդպիսի փոքր, աննկատ դրվագներից էր կազմված Ֆրունզիկ Մկրտչյանի իրական կենսագրությունը։

Հրածին ՎԱՐԴԵՎԱՆՅԱՆ

Մեկնաբանություններ